Dubbeldiagnose

‘Dubbeldiagnose’ verwijst naar een aandoening waarbij een verslaving (bijvoorbeeld afhankelijkheid van alcohol, legale of illegale drugs…) samen voorkomt met minstens één psychiatrische kwetsbaarheid (zoals depressie, angststoornis…) die geen direct gevolg is van de middelenverslaving.

Bij een dubbeldiagnose kan de middelenverslaving op verschillende manieren invloed hebben op de psychische kwetsbaarheid van de persoon: het kan aanleiding geven tot het ontstaan van een psychiatrische kwetsbaarheid, de kwetsbaarheid verergeren, verlichten of draaglijker maken, of er helemaal geen effect op hebben.

Het is belangrijk om te weten dat bij een dubbeldiagnose de psychiatrische kwetsbaarheid zal blijven bestaan, zelfs als het middelenmisbruik al langere tijd gestopt is. Daarom is een geïntegreerde behandeling van zowel de psychische problematiek als de verslaving meestal noodzakelijk voor een duurzaam herstel.

In het psychiatrisch ziekenhuis kan je zowel als jongere, volwassene of oudere terecht voor een behandeling in opname.