Nieuwe troostwandeling in Goetsenhoven nodigt uit om stil te staan bij verlies en verdriet

Op dinsdag 10 november opent in Goetsenhoven een nieuwe troostwandeling. Het parcours van ongeveer vier kilometer nodigt wandelaars uit om even te vertragen, stil te staan bij verlies en verdriet, en te ontdekken waar ze troost en houvast kunnen vinden. Via symbolen, reflectievragen en kleine opdrachten biedt de wandeling ruimte om op eigen tempo stil te staan bij wat raakt, wat gemist wordt en wat opnieuw kracht kan geven.

Rouw gaat over meer dan afscheid nemen

Bij rouw denken we vaak aan het overlijden van een dierbare. Maar verlies kent veel meer vormen. Ook een vriendschap die eindigt, een onvervulde kinderwens, een job die je niet krijgt of een toekomst die anders loopt dan gehoopt, kunnen gevoelens van verdriet en gemis oproepen.

“Wanneer we iemand of iets verliezen, verandert er vaak ook iets in de manier waarop we verbonden zijn met anderen, met onszelf en met het leven”, vertelt Judith Cockx, pastor bij WZC Huize Nazareth. “Dat kan gaan over het overlijden van een dierbare, maar evengoed over een droom die niet uitkomt of een toekomstbeeld dat je moet loslaten. Soms verlies je daardoor ook een stukje vertrouwen in jezelf of raak je de richting in je leven kwijt. Rouwen betekent dan ook zoeken naar een nieuwe manier om je te verhouden tot wat of wie je verloren bent.”

Een verlieservaring kan het leven ingrijpend veranderen. Waar sommige mensen nieuwe betekenis vinden in wat ze meemaken, worstelen anderen met vragen over hun identiteit, hun relaties of de richting die ze willen uitgaan.

“Verlies kan je zekerheden aan het wankelen brengen. Dingen die vroeger vanzelfsprekend waren, zijn dat plots niet meer. Je kan je afvragen wie je nog bent, waar je thuishoort of wat je leven betekenis geeft. Net op zulke momenten is het belangrijk om te ontdekken welke richtingaanwijzers er nog zijn in je leven. Wat geeft je houvast? Wie of wat helpt je om opnieuw verbinding te vinden met jezelf en de wereld om je heen?”, aldus Judith.

Wandelen als bron van rust en verbinding

Met de troostwandeling willen we ruimte maken voor die persoonlijke zoektocht. Het parcours loopt door Goetsenhoven en omvat verschillende stopplaatsen die uitnodigen tot bezinning. Aan de hand van symbolen, vragen en kleine opdrachten kunnen wandelaars stilstaan bij hun eigen ervaringen, herinneringen en gevoelens.

Ook de fysieke beweging speelt een belangrijke rol. Wandelen kan helpen om spanning los te laten, gedachten te ordenen en opnieuw voeling te krijgen met wat er vanbinnen leeft.

“Verdriet laat zich niet altijd in woorden vatten. Soms voel je het vooral in je lichaam, als een spanning, een leegte of een zwaar gevoel. Wandelen kan helpen om letterlijk in beweging te komen en opnieuw verbinding te maken met jezelf. De natuur, muziek of een eenvoudige vraag kunnen iets losmaken waar je zelf nog geen woorden voor had”, legt Judith uit.

De wandeling biedt daarom verschillende manieren om stil te staan bij verlies. Zo kunnen wandelaars via een QR-code luisteren naar een zorgvuldig samengestelde playlist. Muziek kan gevoelens oproepen, herinneringen dichterbij brengen of net een vorm van rust bieden wanneer woorden tekortschieten.

Troost vinden op onverwachte plekken

Een belangrijk thema van de wandeling is verbinding. Verlies kan relaties veranderen, maar ook nieuwe vormen van verbondenheid zichtbaar maken.

“Wanneer iemand verdriet heeft, weten mensen in de omgeving soms niet goed hoe ze moeten reageren. Uit angst om iets verkeerd te zeggen, houden ze zich misschien wat op de achtergrond. Tegelijk kan steun uit onverwachte hoek komen. Soms is het net die ene persoon die luistert zonder te oordelen, of een klein gebaar op het juiste moment, dat een groot verschil maakt.”

Ook buiten menselijke relaties kunnen mensen een veilige basis vinden, bijvoorbeeld in de natuur, bij een huisdier, in muziek of in een betekenisvolle activiteit.

Die gedachte komt op verschillende manieren terug in de wandeling. Zo staat de klaproos symbool voor kwetsbaarheid én veerkracht: een tere bloem die meebeweegt met de wind, maar ook in gure omstandigheden overeind kan blijven. Een vogel nodigt uit om na te denken over de verschillende manieren waarop mensen met verlies omgaan en over wie hen in moeilijke tijden ‘wind onder de vleugels’ geeft.

Aan het einde van de wandeling krijgen ook trooststenen en troostpost een plaats. Wandelaars kunnen er een boodschap achterlaten, iets van zich afschrijven of woorden richten aan iemand die ze missen.

“Troost betekent niet dat het verdriet verdwijnt. Het gaat erom dat je ontdekt wat je helpt om het te dragen. Soms vind je die steun in een herinnering, een ontmoeting of iets heel kleins. Het verlies blijft misschien deel uitmaken van je verhaal, maar gaandeweg kan je er een andere verhouding toe vinden en opnieuw ruimte ervaren om verder te leven”, besluit Judith.

Ontdek de troostwandeling op 10 november

De troostwandeling wordt op dinsdag 10 november om 14.00 uur voorgesteld in het kader van de Troostweek. Deelnemers ontvangen bij de start een wandelboekje met het parcours, reflectievragen en opdrachten.

Iedereen kan de wandeling op eigen tempo beleven, individueel of in een klein groepje. Het is niet nodig om elke opdracht uit te voeren of alle teksten te lezen. Iedere wandelaar kiest zelf wat op dat moment betekenisvol of helpend is.

Na afloop is er gelegenheid om op te warmen en na te praten bij een hapje en een warm drankje.

Ook na de Troostweek blijft de wandeling beschikbaar om zelfstandig te ontdekken. Zo wordt het een blijvende uitnodiging voor buurtbewoners, bezoekers en iedereen die nood heeft aan een moment van rust, bezinning of troost.