Veel jongeren ervaren periodes waarin ze vastlopen, worstelen met emoties of kampen met psychische moeilijkheden. Als ouder kan het moeilijk zijn om te onderscheiden wat hoort bij de normale ontwikkeling van een jongere en wanneer er sprake is van signalen die extra aandacht vragen. Tegelijk roept bezorgdheid vaak veel vragen op: Hoe ga ik hierover in gesprek? Wanneer moet ik ingrijpen? Hoe kan ik mijn kind ondersteunen zonder alles over te nemen? En wat doe ik wanneer de situatie escaleert?
Tijdens deze lezing staan we stil bij psychische kwetsbaarheid bij jongeren en de signalen die kunnen wijzen op onderliggende moeilijkheden. We bespreken hoe ouders veranderingen in gedrag, emoties en functioneren kunnen herkennen en welke stappen helpend kunnen zijn.
Daarnaast richten we ons niet alleen op crisissituaties, maar ook op de dagelijkse relatie tussen ouder en kind. Want ondersteuning begint vaak niet bij een crisis, maar in het dagelijkse contact. We gaan in op hoe ouders een veilige en ondersteunende houding kunnen aannemen, hoe verbinding behouden kan blijven wanneer het moeilijk gaat, en hoe ruimte gegeven kan worden aan zowel zorg als autonomie.
Deze lezing biedt inzichten vanuit de praktijk van een residentiële crisisdienst voor jongeren en wil ouders concrete handvatten aanreiken om met meer vertrouwen om te gaan met bezorgdheden rond het welzijn van hun kind.
